گروه سلامت ام ۴۲ در ابوظبی طرحی آزمایشی را کلید زده است که در آن داده دستگاه های پوشیدنی با پرونده بالینی بیماران ترکیب می شود. دامنه طرح ۱۰ هزار بیمار است: پنج هزار بیمار کلیوی و پنج هزار بیمار دیابتی.
منطق کار ساده است. بیمار امروز هر چند هفته یک بار به درمانگاه می رود و وضعیتش در همان یک ساعت سنجیده می شود. دستگاه پوشیدنی اما بی وقفه اندازه می گیرد. ترکیب این جریان پیوسته با سابقه پزشکی بیمار می تواند تغییر وضعیت را زودتر از ویزیت بعدی نشان دهد. بیماران دیالیز نمونه روشن این مسئله اند، چون بدن آنها میان دو جلسه همودیالیز نوسان زیادی را تجربه می کند و بخشی از این نوسان در فاصله ویزیت ها از چشم پزشک پنهان می ماند.
دیمیتریس مولاواسیلیس، مدیرعامل ام ۴۲، در توضیح شرط موفقیت این کار گفت پیش بینی به تنهایی کافی نیست و باید مسیر درمانی مشخصی وجود داشته باشد تا بیمار بر اساس آن هشدار درمان شود. دکتر اسما المنیعی از اداره سلامت ابوظبی هم تاکید کرد تمرکز باید بر تبدیل نوآوری به مراقبت واقعی باشد، نه نگه داشتن این فناوری ها در مرحله پژوهش.
این طرح روی زیرساختی سوار می شود که ابوظبی سال ها برای آن هزینه کرده است: بانک زیستی ابوظبی با ظرفیت پنج میلیون نمونه زیستی، و سامانه تبادل اطلاعات سلامت ملفی که پرونده بیماران را میان مراکز درمانی به اشتراک می گذارد. ام ۴۲ در کنار آن همکاری با شرکت مموت بایوساینسز را برای درمان های مبتنی بر ویرایش ژن پیش می برد.
دیابت و بیماری کلیه دو مورد از پرهزینه ترین بیماری های مزمن در امارات اند و هر دو با پیگیری مرتب قابل کنترل ترند. اگر این طرح آزمایشی نتیجه بدهد، دستاورد واقعی اش کاهش بستری های اضطراری خواهد بود، نه فقط افزودن یک دستگاه تازه به مچ بیمار.