شیخ محمد بن راشد آل‌مکتوم، نایب‌رئیسِ امارات و حاکمِ دبی، در بخشی از کتابِ خود با عنوانِ «نامه‌ها» به پرسشی پاسخ داده که مدت‌هاست در محافلِ جهانی مطرح است: مهم‌ترین «ارزِ» آینده چیست؟
به گفتهٔ او، در دیداری با دوستان و مسئولان، برخی از حاضران آب، هوشِ مصنوعی، انرژی و داده را به‌عنوانِ گزینه‌های محتمل مطرح کرده بودند. اما پاسخِ حاکمِ دبی چیزِ دیگری بود. او نوشت: «ارزی که ما روی آن شرط می‌بندیم، نه آب است، نه انرژی، نه هوشِ مصنوعی و نه داده، هرچند همهٔ این‌ها مهم‌اند.» از نظرِ او، آن ارز چیزی نیست جز «اعتماد».
شیخ محمد توضیح داده که اعتماد است که سرمایه‌گذاران و افرادِ مستعد را جذب می‌کند، شراکت‌های جهانی را پایدار می‌سازد و مسیرِ پیشرفتِ فناوری را هموار می‌کند. او به رتبهٔ نخستِ امارات در «شاخصِ جهانیِ اعتمادِ ادلمن» برای سالِ ۲۰۲۶ اشاره کرده و آن را با میانگینِ ۳۹ درصدیِ اعتماد به دولت‌ها در ۳۰ کشورِ عضوِ سازمانِ همکاریِ اقتصادی و توسعه مقایسه کرده است.
او برای روشن‌کردنِ این مفهوم، به رفتارِ ساکنانِ امارات در روزهای پرتنشِ درگیریِ آمریکا و ایران اشاره کرد: بسیاری از آن‌ها پیشنهادِ خروج با پروازهای تخلیه را نپذیرفتند، رفتاری که به باورِ حاکمِ دبی نشانِ اطمینانِ آن‌ها به ثباتِ کشور و چشم‌اندازِ آینده‌اش بود.
این سخنان، در حالی منتشر می‌شود که امارات در سال‌های اخیر تلاشِ گسترده‌ای برای تثبیتِ جایگاهِ خود به‌عنوانِ مقصدی امن برای سرمایه، دانش و زندگیِ بلندمدت داشته است؛ روایتی که شیخ محمد آن را حالا در قالبِ مفهومِ «اعتماد به‌عنوانِ ارزِ آینده» بیان کرده است.